به گزارش خبرنگار خبرگزاری کودکیار در ارومیه، کمبود فضای آموزشی در برخی مناطق، سالهاست که موجب شده شماری از دانشآموزان در مدارس کانکسی یا فضاهای موقت تحصیل کنند؛ شرایطی که هرچند بهعنوان راهحلی اضطراری ایجاد شده بود، اما در بسیاری از نقاط به یک وضعیت پایدار تبدیل شده است. این نوع مدارس بهدلیل محدودیت فضا، امکانات ناکافی و نداشتن شرایط استاندارد آموزشی، همواره با انتقادهای جدی روبهرو بودهاند.
همچنین شرایط جنگ تحمیلی سوم که این روزها درگیر آن هستیم در چنین شرایطی، استفاده از ظرفیت مساجد برای برگزاری برخی فعالیتهای آموزشی و فرهنگی، بهعنوان یک راهکار قابلتوجه مطرح شده است. مساجد در بسیاری از محلهها و روستاها، از نظر دسترسی، استحکام بنا و امکانات اولیه، شرایط مناسبتری نسبت به فضاهای کانکسی دارند و میتوانند در ساعات غیرعبادی، بخشی از نیاز آموزشی و تربیتی دانشآموزان را پوشش دهند.
عبدالباسط مشهورزاد، معلم و مدیر کانون فرهنگی و هنری شهدای میرآباد مسجد میرآباد این روزها بین مسجد و مدرسه پیوند محکمی زده و باعث شده که دانش آموزان در کنار درس فضای دینی و آرامی را هم حس کند.
عبدالباسط مشهورزاد، معلم و مدیر کانون فرهنگی و هنری شهدای میرآباد مسجد میرآباد در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری کودکیار در ارومیه گفت: بنظر من مساجد جای ساخت فرهنگ شخصیتی دانش آموزان شکل میگیرد تربیت و فرهنگی که در مساجد بصورت خودکار انجام میگیرد در مدارس به اون ملموسی انجام نمیگیرد.
وی افزود: در این راستا به جای اینکه یک هفته به دانش آموزان در مدارس وضو گیری و خواندن نماز، احترام به بزرگترها، حفظ نظم و مسائل دیگر را تاکید کنیم در مساجد این فعالیت ها بصورت خودجوش انجام میگیرد و توسط خود کودکان و نوجوانان لمس می شود.
مشهورزاده بیان کرد: تا به امروز من در روستاهای اربیلان، شیرکان، گردیک ناصر و میرآباد در کانکس درس دادم.
وی گفت: در مسجد میرآباد که در حال حاضر به حاطر شرایط حاکم بر کشور در مسجد کلاس های درس برای ۱۵ دانش آموز ۶ تا ۱۱ سال در ۳ روز هفته شنبه، یکشنبه و دوشنبه دایر است.
بهرهگیری از مساجد در کنار مدارس موجود، میتواند به کاهش فشار ناشی از کمبود کلاس درس کمک کند و در عین حال، زمینهای برای تقویت پیوند آموزش و تربیت در محیطی امن و مردمی فراهم سازد. این رویکرد بهویژه در مناطق محروم، میتواند تا زمان تکمیل و تجهیز فضاهای آموزشی استاندارد، نقش یک راهحل موقت اما مؤثر را ایفا کند.
در عین حال، اجرای چنین طرحی نیازمند برنامهریزی دقیق، هماهنگی میان آموزشوپرورش و متولیان مساجد، و رعایت اصول آموزشی و تربیتی است تا هم شأن مسجد حفظ شود و هم دانشآموزان از محیطی مناسب برای یادگیری بهرهمند شوند.
به نظر میرسد گذار از مدارس کانکسی به بهرهگیری هدفمند از ظرفیت مساجد، میتواند بخشی از مسیر تحقق عدالت آموزشی باشد؛ مسیری که اگر با نگاه کارشناسی دنبال شود، هم به بهبود شرایط تحصیل کمک میکند و هم از ظرفیتهای اجتماعی و فرهنگی محلهها بهدرستی بهره میگیرد.
