در آغاز قرن بیستم، میلیونها کودک آمریکایی در کارخانهها، معادن، مزارع و کارگاهها با دستمزدی ناچیز و در شرایطی دشوار کار میکردند.
لوئیس هاین، عکاس و جامعهشناس آمریکایی، با ثبت چهره و زندگی این کودکان، واقعیتی را به افکار عمومی نشان داد که تا آن زمان عمدتاً نادیده گرفته میشد. عکسهای هاین، بهویژه تصاویر کودکان شاغل در کارخانههای پنبه کارولینای جنوبی، نقش مهمی در تغییر نگرش عمومی نسبت به کار کودکان داشتند و قانونگذاران ایالتی را برای تصویب محدودیتهای کاری و بازگرداندن کودکان به مدارس تحت فشار قرار دادند.
او بعدها با همان نگاه انسانی از کارگران سازنده ساختمان امپایر استیت نیز عکاسی کرد و به یکی از پیشگامان عکاسی مستند اجتماعی تبدیل شد
