پژوهش پیش رو به منظور بررسی نقاشی های کودکان ریزنقشی انجام شده که دستان کوچکشان طعم سختی کار را چشیده, کودکانی که در کنار ما, با ما و در عین حال جدا از ما زندگی می کنند. نقاشی های آن ها می تواند نمایان گر دنیای آنان باشد. به این منظور از روش بداهه سازی استفاده شد تا کودکان بتوانند با تخلیه روانی, احساسات درونی خود را کاملا آزاد و به دور از قید و بندها بیان کنند. بنابراین ضروری بود تا قبل از هر چیز مطالعاتی در مورد تعریف بداهه سازی انجام پذیرد.مهم ترین نتیجه حاصله این است که, کودکان پیام خود را از رخدادهای ناپسند و خشن محیط کار, با رنگ ها و تصاویر ناخودآگاه و به ظاهر اتفاقی نقش می کنند و انزجار و خشم خویش را عیان می سازند. همچنین روش مورد اشاره به نسبت شیوه های گذشته در روانکاوی ناخودآگاه افراد, می تواند موفق تر عمل کند. روش تحقیق, تحلیلی و روش گرد آوری اطلاعات, به صورت ترکیبی بوده؛ به این معنی که از روش کتابخانه ای و میدانی (از طریق مصاحبه و آزمون) استفاده شده است.جامعه آماری در این پژوهش, ۳۰ نفر از کودکان کار بین ۷ تا ۱۰سال بوده که به صورت اتفاقی انتخاب و برای اثبات دقیق تر فرضیه های این پژوهش, این تعداد با ۱۵ کودک معمولی ۷ تا ۱۰ سال مقایسه شده اند.
