یکی از مؤلفه هاي تأثیرگذار در امنیت اجتماعی در جوامع شهري، کودکان خیابانی هستند که از آن به عنوان «تراژدي شهري» یاد میشود و از جمله معضلات و آسیب هاي اجتماعی است که شهرها با آن دست به گریبان هستند.
کار کودکان یک مفهوم مبهم است زیرا معنی آن در زمینه هاي مختلف متفاوت است به عنوان مثال، در آفریقا کودکی که در خیابان کالایی را حمل میکند ممکن است به عنوان کودك کار مورد توجه قرار نگیرد بلکه کار او، به عنوان وسیله اي براي آموزش و رشد کودك به نظر برسد. بااین حال سازمان بهداشت جهانی (2016) کار کودك را هرکاري که توسط یک کودك که زیر سن قانونی کار که در ازاي دریافت پاداش، حق کودکی را از آن محروم میکند، توصیف میسازد.
مطابق با این برداشت آمار شیوع کودکان خارج از مدرسه نگران کننده است، جایی که کودکان در ساعات مدرسه، در حال تردد در ترافیک هستند و بسیاري از این کودکان در ازاي پول اندکی مورد سوءاستفاده جنسی قرار میگیرند. «کودکان خیابانی» بخشی از گروه بزرگتر «کودکان در وضعیت دشوار» یا «کودکان آسیب پذیر شهري» هستند که ساعات طولانی از شبانه روز و گاه تمام آن را به صورت موقت (ناپایدار) و یا دائمی (مستمر) و براي مدتی نامعلوم خارج از نهادهاي اجتماعی حمایتی معمول مانند خانواده و مدرسه و به قصد و انگیزه کار و یا دوري از خانواده و مدرسه و به قصد و انگیزه کار و یا دوري از خانواده، در خیابان به سر میبرند.
این کودکان در مقایسه با دیگر همسالان خود تماس کمتري با نهادهاي فوق الذکر دارند، و یا در مراکز ویژهاي غیر از این نهادها نگهداري میشوند که در صورت فقدان آن مراکز ویژه در معرض رها شدن و روي آوردن به کار و زندگی خیابانی و عوارض منفی و خطرات ناشی از آن از قبیل خشونت بهره کشی، بزه دیدگی، بزهکاري و انحرافات اجتماعی قرار میگیرند.
