هدف تحقیق حاضر مقایسه تبحر حرکتی کودکان کار و همتایان مدرسه ای آن هاست. ۴۸ دختر و پسر دبستانی ۱۰-۱۱ ساله به طور تصادفی از دو مدرسه منطقه چهار تهران و ۲۹ دختر و پسر کار ۱۱-۹ ساله از نمونه در دسترس کودکان کار تهران انتخاب شدند و آزمون تبحر حرکتی برونینگس – اوزرتسکی روی آن ها اجرا شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل واریانس دوسویه و پس از مشاهده تفاوت معنی دار بین گروهی, برای تعیین محل اختلاف معنی داری از آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد (p<0.05). نتایج نشان داد کودکان کار به طور معنی داری در زمینه تبحر حرکتی, مهارت های حرکتی ظریف و مهارت های حرکتی درشت از کودکان مدرسه ضعیف ترند و دختران کار, در مقایسه با گروه های دیگر ضعیف ترین عملکرد را در تمام مهارت ها از خود نشان دادند. به طور کلی می توان گفت دختران و پسران کار از نظر تبحر حرکتی در وضعیت مطلوبی قرار ندارند
