آیا طلاق والدین می تواند کودک را به کار خیابانی بکشاند؟
طلاق به تنهایی عامل مستقیم ورود کودکان به کار خیابانی نیست، اما پیامد های اقتصادی، اجتماعی و خانوادگی ناشی از جدایی می تواند در برخی شرایط، آسیب پذیری کودک را افزایش دهد و او را در معرض ترک تحصیل، کار زود هنگام و حضور در خیابان قرار دهد.
عسگری، نماینده شبکه مردمی «کودکیار» در استان زنجان، در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری کودکیار با تأکید بر اینکه رابطه میان طلاق و کار خیابانی یک رابطه ساده علت و معلولی نیست، گفت: «این پرسش که آیا طلاق مستقیماً منجر به کار خیابانی کودکان می شود، نیازمند نگاهی دقیق و فراتر از یک رابطه علت و معلولی ساده است.»
پس خودِ طلاق مسئله اصلی نیست؟
عسگری در پاسخ به این پرسش، با تأکید بر اینکه خودِ فرآیند جدایی را نمی‌توان علت اصلی ورود کودک به کار خیابانی دانست، اظهار کرد: «مسئله اصلی، خودِ فرآیند جدایی نیست، بلکه پیامد های جانبی آن است. عواملی نظیر کاهش سطح درآمد خانواده، پیچیدگی در فرآیند مراقبت و سرپرستی و تداوم تنش های میان والدین می‌تواند امنیت روانی و اقتصادی کودک را مختل کند.»
وی افزود: «زمانی که این آسیب ها با فقدان حمایت های اجتماعی، فقر، بیکاری یا ترک تحصیل ترکیب شوند، احتمال کشیده شدن کودک به سمت کار خیابانی افزایش می یابد.
بنابراین، به جای تمرکز بر «طلاق» به‌عنوان علت اصلی، باید پرسید چه عواملی دست به دست هم داده اند تا این کودک به کار مجبور شود؟»
نماینده شبکه مردمی «کودکیار» در استان زنجان با اشاره به ضرورت تغییر نگاه جامعه به کودکان کار، ادامه داد: «برای کمک به این کودکان، رویکرد ما باید از سرزنش و قضاوت به سمت حمایت و درک تغییر کند. نخستین قدم، شنیدن صدای خودِ کودک است؛ بدون آنکه او را مجبور کنیم درگیر تحلیل اختلافات والدین یا انتخاب یکی از آنها شود.»
عسگری خاطر نشان کرد: «باید تمرکزمان را بر میزان احساس امنیت و تأمین نیازهای روزمره کودک قرار دهیم. در نهایت، کمک مؤثر زمانی حاصل می شود که به دنبال راهکارهای حمایتی مستمر باشیم تا نه تنها در یک برخورد مقطعی، بلکه در مسیر رشد کودک، از آسیب های اجتماعی جلوگیری شود.»
